Madrugón. Ciento y pico esforzados decidimos tomar en serio la jornada de reflexión previa a las elecciones europeas y fuimos hasta el Xurés, para pensar a fondo, y para meditar "paseniñamente" nuestro voto... Empezó la andadura a las nueve y poco. Llovía. Y luego siguió lloviendo. Y llovió tanto que no quedó nada seco en la ropa ni en el cuerpo de los caminantes...
Y de mucho andar y de poco pensar... al cabo de unas horas terminamos los 17 km de subir y bajar cuestas "pindias" (mas subir que bajar, todo hay que decirlo)... terminamos, digo, con las ideas no sé si claras, pero por lo menos bien lavadas...
Luego bajamos en autobuses hasta la base, donde había duchas con agua caliente (en esto se nota que estamos en Europa), y luego un almuerzo que no era muy lujoso pero que estaba bien... La verdad es que la organización estuvo muy bien, como acontece año tras año (y ya van diez, que por algo esta es la segunda de las "andainas" de la provincia de Ourense, solo superada por la de Allariz, que va por la 12 edición)...
Café. Risas. Charla. Fotos. Y sorteo de premios. Por cierto dos rillamillas (Luisa e Ignacio) estuvieron entre los premiados...
Y así fue... nuestra jornada de reflexión... Dura pero hermosa.
Yo me sigo preguntando: ¿Por qué cuando vamos de caminata y llueve mucho la gente está más contenta? Puede que este plus que pone el agua que echan del cielo con calderos nos ayude a segregar aún más endorfinas...
10ª ANDAINA DO XURÉS
Madrugón. Se nos mandaran non o faciamos. Cento e pico esforzados decidimos tomar en serio a xornada de reflexión previa ás eleccións europeas e fomos ata o Xurés, para pensar a fondo, e para meditar paseniñamente o noso voto... Empezou a andaina ás nove e un pequeno pico. Chovía. E logo seguiu chovendo. E choveu tanto que non quedou nada seco na roupa nin no corpo dos camiñantes...
E de moito andar e de pouco pensar... ó cabo dunhas horas rematamos os 17 km de subir e baixar costas (mais subir que baixar, todo hai que decilo)... rematámolos, digo, coas ideas non sei se claras, pero polo menos ben lavadas...
Logo baixamos en autobuses ata a base, onde había duchas con auga quente (nesto nótase que estamos en Europa), e logo un xantar que non era moi luxoso pero que serviu ben... A verdade é que a organización estivo moi ben, como acontece ano tras ano (e xa van dez, que por algo esta é a segunda das andainas da provincia de Ourense, soio superada pola de Allariz, que anda pola 12 edición)...
Café. Risas. Conversas. Fotos. E sorteo de premios. Por certo dous rillamillas (Luisa e Ignacio) estiveron entre os premiados...
E así foi... a nosa xornada de reflexión... Dura pero fermosa.
Eu sígome preguntando: ¿Por qué cando imos de andaina e chove moito a xente está máis contenta? Pode que este plus que pon a auga que botan do ceo con caldeiros nos axude a segregar ainda máis endorfinas...
Frase:
"Por qué los de la tierra no somos extraterrestres y los demás sí?" (Carmen.)
Comments on this Flogup (8/25):
jjjaime @ 06/06/2009 at 20:30 wrote:
Estas feito un as da montaña, non perdes nin a primeira, asi chova, neve, granice ou faga un sol que te queime.
Aburiño.
bela @ 07/06/2009 at 12:03 wrote:
Holaaaa
Yo creo que siempre que estemos en buena comàñía es igual que llueva o haga sol.
¡¡VAYA CAMINATA!!
besines
damadeazul @ 07/06/2009 at 20:30 wrote:
Porque solo hay un planeta tierra, en esta galaxia......... porque aun no tenemos la necesidad (o la inteligencia suficiente) de salirnos nuestro planeta.
Linda experiencia la de la caminata y bajo la lluvia, siempre es hermoso sentirla en nuestros cuerpos mientras se avanza.
Que rengas una semana llena de logros..
segun @ 07/06/2009 at 22:37 wrote:
..................